صعود قله آسمانلو

 

به نام خالق کوه ها

هیات کوهنوردی و صعودهای ورزشی شهرستان مهدیشهر

صعود به قله آسمانلو

 تاریخ صعود: شنبه 98/01/10

 نام قله: آسمانلو

 ارتفاع قله: 3250 متر

 تعداد نفرات: 5 نفر: آقایان حسن نجاتی، عباسقلی حیدریه، عباس سیفعلیان، حسین پاکدامن و منوچهر زینعلیان (سرپرست)

قله آسمانلو در 10 کیلومتری شهرستان مهدی شهر و در شمال غرب بخش شهمیرزاد قرار دارد. این قله با ۳۲۵۰ متر ارتفاع، از قله‌های رشته کوه البرز محسوب می‌گردد. قله آسمانلو از شمال به منطقه جاشلوبار و ییلاق اژگو و از جنوب شرقی به ییلاق گزنگوله و شهمیرزاد محدود می‌شود و بر روی یک رشته‌ کوه شرقی-غربی واقع شده است. از جمله قلل مهم این منطقه می توان به قله اورون، قدمگاه، نیزوا، پنو و مرغک نام برد که بترتیب در سمت شمال، شمال غربی، شمال شرقی، غربی و شرقی قله آسمانو قرار دارند. پوشش گیاهی منطقه شامل انواع گون، کنگر، قاصدک، انواع گرامینه می‌باشد. موش صحرایی، گرگ، گراز، مار و خرگوش از جانوران مهم این منطقه به شمار می‌آیند.

مسیر های صعود به قله آسمانلو

۱-  مسیر شمالی (ییلاق اژگو): مسیر شمالی دارای شیب نسبتاً تندی است و در فصل زمستان نیاز به تجهیزات زمستانی از جمله کلنگ و کرامپون می باشد.

۲ - مسیر جنوب شرقی (ییلاق گزنگوله): عمومی‌ترین و ساده‌ترین مسیر دسترسی قله، همین مسیر است. برای دسترسی باید از شیخ چشمه شهمیرزاد به سمت سد مرغک حرکت کرده و پس طی حدودا 2 کیلومتر در ابتدا دره گزنگوله توقف کرده و استارت زده شود. این مسیر با عبور از دره و ییلاق گزنگوله به قله ختم میگردد.

۳-  مسیر جنوب شرقی (چشمه آهو): این مسیر با عبور از خط الراس آهو به آسمانلو ختم میگردد.

گزارش صعود:

این هفته با پیشنهاد و تدارک دوستان عزیزمان آقایان زینعلیان و سیفعلیان بعد از هماهنگی های لازم عازم قله آسمانلو شدیم. با هماهنگی هایی که از شب قبل انجام شده بود، شنبه ساعت 6 صبح از میدان نماز مهدیشهر بسمت شهمیرزاد حرکت کردیم. با توجه به بارندگی هایی شدیدی که در چند روز قبل در منطقه باریده بود به ناچار تصمیم گرفتیم که از جاده خاکی سد مرغک عبور نکنیم و استارت برنامه را در کشتارگاه شهمیرزاد بزنیم. ساعت 6:30 صبح استارت برنامه زده شده و با عبور از یالی که سمت چپ کشتارگاه بود به سمت چشمه آهو حرکت کردیم. آسمان کمی ابری و هوا دلپذیر و بدون باد بود. پیش‌بینی‌های روزهای گذشته حاکی از این بود که تا ظهر پدیده جوی خاصی نخواهیم داشت و بعدازظهر بر ناپایداری هوا افزوده خواهد شد و احتمال وزش باد شدید وجود دارد. ساعت حدود 8:15 بود که به چشمه آهو رسیدیم. آبشخورهایی که در منطقه  تعبیه شده بود، پر از آب بود. بعد از استراحتی کوتاه و صرف چای و پر کردن قمقمه های آب، ساعت 8:45 دقیقه به سمت بالا حرکت کردیم. مسیر صعود تا رسیدن به خط الراس دارای شیب نسبتا تند همراه با لکه های برف بود. کمتر از یک ساعت به خط الراس رسیدیم. رفته رفته برف زیر گام هایمان بیشتر می شد ولی اعضا همچون قبل با انرژی با قدم هایی منظم به مسیر ادامه میدادند. به علت سردی هوا و ابری بودن آسمان، هر چه به سمت بالا حرکت می کردیم برف زیر پاهایمان سفتر می شد که این به ما کمک می کرد تا برف کوبی کمتری داشته باشیم ولی از طرف دیگر احتمال سرخوردگی ما را هم افزایش می داد، خلاصه با احتیاط توسط کلنگ راه می رفتیم. تقریبا وارد منطقه مخروطی شکل قله شده بودیم که برف سفت و شیب تند یال باعث کندی حرکت ما شده بود. با ضربه زدن تیغه کلنگ، جای پای مطمئنی را برای خود درست کردیم، و این کار را تا خود قله ادامه دادیم. ساعت 12 ظهر بود که در یک هوای سرد همراه باد شدید قله با موفقیت صعود شد. بعد از استراحتی کوتاه و گرفتن عکس و فیلم سریع مسیر برگشت را در پیش گرفتیم. بدلیل حجم برف بسیار زیاد دره گزنگوله، تصمیم گرفتیم که از همان مسیر رفت برگردیم. ساعت حدودا 14 بعد از ظهر بود که به چشمه آهو رسیدیم. پس از استراحتی کوتاه و صرف ناهار به سمت کشتارگاه شهمیرزاد برگشتیم و صعود در غروب روز شنبه به پایان رسید. با تشکر از تک تک دوستان همنورد که همکاری وتعامل بسیار خوبی داشتند و با آرزوی موفقیت روز افزون وسلامتی برای تمامی دوستان همنورد اسامی نفرات شرکت کننده دراین صعود.

جهت مشاهده ادامه تصاویر به ادامه نوشته مراجعه نمایید:

ادامه نوشته

صعود دماوند سوم الی پنجم بهمن 97

گزارش صعود به قله دماوند :هیات کوهنوردی و صعودهای ورزشی شهرستان مهدیشهر و گروه کوهنوردی روجا سوادکوه

طبق برنامه از پیش تعیین شده و هماهنگی های انجام شده برنامه باحضورتعداد یازده نفر از همنوردان ازشهرهای سوادکوه، بابل، مهدیشهر ، تهران و سنندج و به سرپرستی   آقای مرتضی نوری راس ساعت ۱۶ روز چهارشنبه سوم بهمن از دوراهی رینه ضلع جنوبی استارت خوردودرساعت ۱۸:۱۵وارد تنها اتاق در باز حسینیه صاحب الزمان شدیم در فضایی بسیار صمیمی اقدام به خوردن شام کرده و همه همنوردان در صحت و سلامتی به استراحت پرداختند هوای داخل حسینیه سرد بود اما صمیمیت موجود میان همنوردان فضای شاد و دوستانه ای را ایجا کرد بود بر مبنای تصمیم گرفته شده صبح روز پنج شنبه چهارم بهمن ما ساعت پنج صبح ازخواب بیدار شده و پس از خوردن مختصری صبحانه ساعت شش به طرف بارگاه حرکت کردیم باد صبحگاهی که البته تا حدودی سوزناک بود صورتمان را نوازش میکرد امابراستی صحنه های زیبایی را میتوانستیم در مسیر که حاصل تلفیق برف و کوه و یخ بود نظاره گر باشیم که امید بخش رسیدن به زیبایی های بیشتر در بالا دست بود حضور همیشگی آقای نوری با حرف  های دلنشین و امید بخششان راه رسیدن به بارگاه را آسان میکرد کم کم از دور میشد بارگاه سوم دماوند(ارتفاع۴۲۰۰متری) رادید بسیارزیبا و دلنشین در میان قله های بلند عظمتی وصف ناشدنی

راس ساعت چهارده بعد از ظهر به بارگاه سوم رسیدیم  طبق برنامه ریزی در دو اتاق اسکان داده شدیم که باتوجه به هماهنگی یکی از اتاق ها اتاق امداد جمعیت هلال احمر بود

براساس تشخیص سربرست محترم برنامه و البته انصراف تعدادی از همنوردان قرارشد تعداد پنج نفر از همنوردان روز جمعه بر روی قله تلاش نمایند که البته این امر باتوجه به اعلام شرایط نامناسب جوی اندکی سخت مینمود

روز جمعه پنجم بهمن ماه راس ساعت چهار افرادی که قرار بود به قله بروند از خواب بیدارشدند البته از شب قبل کوله ها آماده شده بود ساعت پنج و ده دقیقه صبح حرکت از بارگاه به طرف قله آغاز شد که از همان ابتدا دونفر دیگر از همنوردان از حرکت انصراف دادند سه همنورد دیگر به راه ادامه دادند هرچه به طرف بالاتر میرفتیم سرعت باد و شدت سرما بیشتر و بیشتر میشد تا جایی که که پس از رسیدن به ارتفاع پنج هزارو دویست و بالاتر از آبشار یخی به دلیل شرایط بد امکان ادامه مسیر مهیا نبود وطبق تشخیص سرپرست  برنامه علی رغم داشتن سرعت و توان مناسب و رسیدن به آبشار یخی در ساعت هشت صبح از ادامه راه منصرف وبه طرف پایین حرکت نمودیم و ساعت حدود دوازده هر سه همنورد در صحت و سلامتی به بارگاه برگشتیم با تشخیص مسئول برنامه تیم اول به سرپرستی یکی از همنوردان باتوجه به خرابی هوا به طرف گوسفد سرا به راه افتادند و تیم دوم پس از جمع آوری کوله و اندکی استراحت با نیم ساعت تاخیر به طرف گوسفند سرا رفتیم که حدود ساعت هفده روز جمعه پنجم بهمن به گوسفند سرا رسیدیم و بلافاصله به سمت دوراهی رینه ادامه مسیر داده شد گروه اول نیز در صحت و سلامت به طرف پایین رفته بودند بارسیدن تیم دوم به دوراهی رینه در ساعت نوزده بعد از ظهر برنامه صعود به دماوند با سلامتی تمامی اعضا به پایان رسید لازم به ذکر است طبق گزارش هواشناسی سرعت باد در قله شصت و پنج تا هفتاد و دمای هوا نزدیک به چهل درجه زیر صفر بود و گروه همه سختیها را با همکاری و همدلی با موفقیت به پایان رساندند

تشخیص به موقع وضعیت جوی و کنار گذاشتن غرور و خودخواهی از ویژگیهای عمده  سرپرستی در این برنامه بود.

جهت مشاهده ادامه تصاویر به ادامه نوشته مراجعه نمایید:

ادامه نوشته

صعود زمستانه تا بارگاه سوم دماوند

صعود زمستانه تا بارگاه سوم دماوند

ای سروسپیدپای دربند

ای گنبدگیتی ای دماوند

تاریخ اجرا:9,10 دیماه 97

مسیرصعود: جبهه جنوبى

سرپرست برنامه: محمودحیدریان

اعضای تیم: حسین پاکدامن، فرید رضائیان

چند وقتی صعود زمستانه دماوند ذهنمو مشغول کرده بود، طی سالهای گذشته(حدودا10سال) بخاطر مشکلات شخصی برنامه صعود زمستانه دماوند لغو شد تا اینکه اواخر تابستان امسال تصمیمم جدی و قطعی شد، قراربود اواخر آذر ماه صعود داشته باشیم اما هر روز که به سایت هواشناسی مراجعه میکردیم برنامه به تعویق می افتاد،حتی سرعت باد برای روز صعودمان حدود50km  درج شده بود!!! اما تصمیم گرفتیم برنامه اجرا شود.

 ساعت4صبح روز یکشنبه مورخ 9دی از مهدیشهر(سنگسر) بسمت پلور به راه افتادیم، پس ازگذشتن از فیروزکوه و دماوند از جاده مشا بطرف امامزاده هاشم رفتیم وکوههای پر از برف اطراف چشم نوازی میکرد، محمود هم از خاطرات خط الراس دوبرار برامون میگفت، ساعت8 صبح بودکه به قرارگاه پلور رسیدیم،طی صحبتی که با آقای حسینپور داشتیم متوجه شدیم چندین هفته کسی نتونسته صعود داشته باشه!! خلاصه بعد ازهماهنگی برای بارگاه سوم که کسی هم اونجا نبود و فقط درب یک اتاق6نفره باز بود بسمت اول جاده خاکی حرکت کردیم، ساعت8.30 راننده تویوتایی رو دیدیم که چند کوهنورد رو به گوسفندسرا رسونده بود، ما هم ترجیح دادیم تا اونجا با ماشین بریم، در مسجد   2کوهنورد نیشابوری دیدیم که روز قبل تا نزدیک پناهگاه رفته و بعلت هوای طوفانی برگشته بودند، ساعت9.30 حرکت بسمت پناهگاه شروع شد، همان ابتدای صعود وزش باد که لحظه به لحظه بیشتر میشد برنگرانی ما می افزود، برف کوبی هم خیلی سنگین بود و نفسمان را بریده بود. پس ازمدتی گروهی را دیدیم که بعدا فهمیدیم کوهنوردان اراک هستند،تصمیم گرفتیم حرکتمان را تغییرداده و بر روی یال حرکت کنیم تا برف کوبی کمتری داشته باشیم دریغ از آنکه سرعت باد روی یال بیشتربود و با کفش 2پوش حرکت روی سنگ کمی عذاب آور بود، پس از دو استراحت بسیارکوتاه و پیش افتادن از بقیه تیم ها و گذشت 4 ساعت و50 دقیقه در ساعت14.20به بارگاه سوم رسیدیم، آقا کمال مسئول پناهگاه هم همزمان با مارسید، نزدیک پناهگاه سرعت باد و سرما بحدی بودکه قدم برداشتن رابرای ما سخت کرده بود، بعد از استراحت وخوردن سوپ و نوشیدنی داغ سراغ دماسنج رفتیم که داخل اتاق دمای منفی 10 را نشان میداد و نزدیک صبح به منفی 13 هم رسید، هرچه زمان میگذشت صدای هیاهوی باد وحشتناک ترمیشد، طی استعلامی که از دوستان گرفتیم سرعت بادصبح فردا 55 الی 60 برای قله ثبت شده بود و بنابر مشورتی که با استاد عزیزمان جناب مهندس فریدون علایی داشتیم تصمیم بر لغو صعود علیرغم میل باطنی گرفتیم.

دوشنبه10دی:

ساعت1_2_3و حدودا 4 بامداد و ما در انتظار هوای خوب که شاید برخلاف گزارش هواشناسی باشد اما انگار همه موارد دست به دست هم داده تا صعودی در کار نباشد، البته درحدود 2ساعت سرعت  باد کمتر شد که بقول معروف آرامش قبل طوفان بود،ساعت 7 صبح صبحانه مختصری خوردیم و از پشت شیشه ها 2کوهنورد را در حال صعود دیدیم وساعت8.20 تیم 6نفره را که یکروزه قصد صعود داشتند و بعدا متوجه شدیم سرپرست این گروه جناب دکتر کاوه کاشفی بودند، داغ دلمان تازه شد، مکررا بهم میگفتیم یعنی ما هم صعودکنیم!!!؟؟؟ اما درساعت   9بسمت پایین حرکت کردیم و هنوز دقایقی ازحرکت نگذشته بودکه طوفان شروع شد، ما هم نگران تیم های درحال صعود وخوشحال از تصمیم صحیح خودمان و رجوع به عقل ومنطق و پاگذاشتن بردل، ساعت 11.15به مسجدرسیدیم، تیم پشتیبان اراک منتظر همنوردانشان بودند، 11.35بسمت پارکینگ به راه افتادیم و12.30به آنجارسیدیم، بادکترکاشفی تماس گرفتم که گفتند همه تیم ها درحال بازگشت هستند وکسی نتوانسته به صعود ادامه بده، ساعت13.15قرارگاه پلور بودیم وپس از ارائه گزارش به آقای حسینپور بسمت سنگسر به راه افتادیم وساعت16برنامه ما پایان یافت.

نویسنده: فرید رضائیان

جهت مشاهده ادامه تصاویر به ادامه نوشته مراجعه نمایید:

ادامه نوشته

صعود قله های مرغک و آسمانلو

با برنامه ریزی صورت گرفته توسط هیات کوهنوردی و صعودهای ورزشی شهرستان مهدیشهر در یک برنامه یک روزه آقایان عباس سیفعلیان و حسین پاکدامن توانستند قله های مرغک و آسمانلو را با موفقیت صعود نمایند.

 حرکت از مهدیشهر: 6 صبح

استارت صعود: ساعت 6:30 صبح از گردنه بشم

صعود قله مرغک: ساعت 7:30 صبح به همراه سه تن از همنوردان هلال احمر سمنان

حرکت به سمت قله آسمانلو در ساعت 7:45 و صعود قله در ساعت 9:15 صبح

برگشت به سمت مبدا حرکت در ساعت 9:30 صبح و رسیدن به گردنه در ساعت 11:30 ظهر.

 

جهت مشاهده ادامه تصاویر به ادامه نوشته مراجعه نمایید:

ادامه نوشته

صعود قله قدمگاه 97/9/9

با برنامه ریزی صورت گرفته توسط هیات کوهنوردی و صعودهای ورزشی شهرستان مهدیشهر در یک برنامه یک روزه آقایان محمود حیدریان، عباس سیفعلیان و حسین پاکدامن توانستند از مسیر آهنگرده قله قدمگاه را با موفقیت صعود نمایند.

قدمگاه، قله‌ای است در شمال غرب شهرستان مهدیشهر در استان سمنان که در محدوده روستای کمرود قرار دارد. این قله با ۳۶۵۱ متر دومین قله بلند شهرستان مهدیشهر محسوب می گردد ضلع شمالی این کوه مربوط به کمرود خطیرکوه که روستایی ست در دامنه شمالی این کوه و ضلع جنوبی و شرقی آن موسوم به برشک که کلاته های سرلش، علیم، شن دره و ... ضلع غربی آن حد فاصل استان تهران و مازندران می باشد.

با برنامه ریزی که صورت گرفته بود ساعت 4:30 صبح روز جمعه از مهدیشهر به سمت روستای کمرود حرکت کردیم. حدود ساعت 6 صبح به روستا رسیدیم و پس از بستن کوله ساعت 6:15 به سمت قله حرکت کردیم. با توجه به اینکه صعود ما از سمت شمالی (آهنگرده) بود می بایستی تجهیزات کامل زمستانی همراه خود می داشتیم. حدود ساعت 7:30 بود که به منطقه تک درخت رسیدیم. از این مکان دوستان همنوردی که از شب گذشته در محل حظور داشتن در منطقه دهلیز مشاهده می شدن. پس از کمی استراحت و نوشیدن مایعات به سمت دهلیز حرکت کردیم. مسیر تقریبا یخ زده بود و می بایستی با احتیاط قدم بر می داشتیم. پس از رسیدن به دهلیز دوستان همنوردی که از مازندران برای صعود به منطقه آمده بودن را دیدیم که تعدادی از آن ها در حال تمرین کار فنی بر روی دیواره و تعدادی دیگر نیز در حال صعود بودن. بعد احوال پرسی و گرفتن عکس با دوستان به سمت قله روانه شدیم. حدود ساعت 9:45 بود که قله قدمگاه با موفقیت صعود گردید. پس از گزفتن تعدادی عکس و فیلم به سمت پایین رفتیم. با پیشنهاد یکی از دوستان مسیر برگشت را از مسیر چال میش برگشتیم که از چشمه آهنگرده عبور می کرد. حدود ساعت 12:15 بود که به روستا رسیدیم و پس از اقامه نماز در مسجد روستا به سمت مهدیشهر برگشتیم و در ساعت 14:30 وارد مهدیشهر شدیم.

جهت مشاهده ادامه تصاویر به ادامه نوشته مراجعه نمایید:

ادامه نوشته

صعود قله سوزچال

با برنامه ریزی صورت گرفته توسط هیات کوهنوردی و صعودهای ورزشی شهرستان مهدیشهر در یک برنامه یک روزه صعود قله سوزچال از ییلاق سیاه ریس با موفقیت به پایان رسید.

قله سوزچال یکی از 12 قله چهار هزارمتری خط الراس دوبرار (قره داغ) می باشد که از سمت غرب به قله دوبرار شرقی و از سمت شرق به قلل رخش 1 و 2 ختم می گردد. این قله از شمال نیز به محدوده روستای لاسم و از جنوب به محدوده دریاچه تار کشیده شده است.

گزارش صعود:

با برنامه ریزی که از روز قبل صعود انجام شده بود، ساعت 3:30 صبح جمعه 18 آبان 97 مهدیشهر را به سمت فیروزکوه ترک کردیم. در جاده فیروزکوه لاسم، پس از عبور از روستاهای وزنا و زرمان به ییلاق سیاه ریس رسیدیم. ساعت 6:30 بود که استارت صعود در یک هوای نیمه ابری زده شد. پس از عبور از دره بالای ییلاق سیاه ریس ساعت 7 به یال مورد نظر صعود رسیدیم که از این مکان ییلاق انگمار در سمت راست ما قابل مشاهده بود. مسیر با توجه به بارندگی های چند روز گذشته دارای برف نسبتا سنگینی بود که نیاز به برف کوبی سنگین داشت. یال اصلی صعود را ادامه داده و تقریبا به ارتفاع 3700 رسیده بودیم که باد نسبتا شدید همراه با برف  آغاز شد که این هوا بر خلاف آنچه از سایت های هواشناسی از شب گذشته استعلام گرفته بودیم بود. با این وجود با توجه به همراه داشتن تجهیزات زمستانی، ادامه صعود مد نظر تیم قرار گرفت. تقریبا به 100 متری قله رسیده بودیم که با تیغه های سوزچال روبرو شدیم، با توجه به وجود برف و یخ بر روی تیغه ها برای عبور از آن ها نیاز به دست به سنگ شدن و استفاده از کلنگ بود. بعد از عبور از تیغه ها که انرژِی زیادی را نیز از تیم گرفت، ساعت 10:15 به قله رسیدیم. با توجه به بوران شدید بر روی قله تنها به گرفتن یک فیلم کوتاه بسنده کرده و به طرف پایین برگشتیم. با توجه به دید کم و خطرناک بودن مسیر تیغه ها، از مسیر تابستانه که سمت غربی یال اصلی صعود بود به طرف پایین برگشتیم. البته باید توجه داشت که این مسیر در زمستان به دلیل احتمال بهمن امکان فرود در آن وجود ندارد و باید از مسیر تیغه ها به سمت پایین برگشت. حدود ساعت 13 بود که به ییلاق سیاه ریز رسیدیم و پس از آن به سمت فیروزکوه حرکت کردیم و  ساعت 16:15 به مهدیشهر رسیدیم. نفرات شرکت کننده در این برنامه آقایان محمود حیدریان (سرپرست)، عباس سیفعلیان و حسین پاکدامن.

جهت مشاهده ادامه تصاویر به ادامه نوشته مراجعه نمایید:

ادامه نوشته

صعود قله ناز، مهرماه 97

به نام خالق کوهها و بلندیها

با برنامه ریزی صورت گرفته توسط هیات کوهنوردی و صعودهای ورزشی شهرستان مهدیشهر در یک برنامه دوروزه رفت و برگشت ازمهدیشهرصعود به قله ناز 4108متری کرج ،روستای کلوان در استان البرز با موافقیت به پایان رسید

گزارش صعود به قله ناز4108متر:

قله ناز در منطقه البرزمرکزی واقع شده و جزو استان البرز میباشد که بر روی خط الراس غربی،شرقی قرار دارد و از غرب با قله وارکش شروع و در ادامه به سمت شرق به قلل ناز،میشینه نو(نازکوچک)،کهارکوچک و کهار میرسد و در ادامه از طریق گردنه سیرابشم به قله هفت خوان و کرچال منتهی میشود.قله ناز با ارتفاع تقریبی 4108 متر(طبق تابلوی نصب شده)مرتفع ترین قله این خط الراس میباشد.

این قله از چهار جهت قابل صعود میباشد که رایج ترین مسیر صعود آن از روستای کلوان در مسیر جاده چالوس بعد از پل خواب میباشد که مسیر تمرینی کوهنوردان کرج میباشد به ترتیبی که بعد از حرکت از روستای کلوان،در ارتفاع تقریبی 3056 جانپناه ناز(سیادر) و در ادامه قله میشینه نو(نازکوچک) وقله ناز واقع شده است.

نکته قابل توجه کوهنوردان عزیز:

در نزدیکی جان پناه چشمه آب وجود ندارد و چشمه ای پایین سمت جنوب غربی به فاصله تقریبی 500 متری در یک شیب نسبتا تند قرار دارد که حدود نیم ساعت برای رفتن و برگشتن نیاز به زمان دارد.

گزارش صعود:

گروه متشکل از 4 نفر به نام های آقایان حسن نجاتی،منوچهر زینعلیان(سرپرست)،ناصر بینش و عباس صفائی حرکت خود را ساعت 6/30 صبح روز پنجشنبه 19 مهر1397 از مهدیشهر آغاز نمود. البته بنا بر این بود که دوستان دیگری هم با ما باشندکه بنا به دلایلی اعلام انصراف نمودند که لازم است در این خصوص هم برنامه ریزی مناسبی صورت گیرد تا کسانی که در برنامه ثبت نام مینمایند در دقایق پایانی انصراف ندهند که برنامه را دچاراشکال کنند.در هر حال گروه ساعت 10/30وارد روستای کلوان شد و بعد از پرس و جو از اهالی و آگاهی نسبت به مسیر، وسیله را در روستا پارک نموده وکوله را آماده و چادرها بین گروه تقسیم وبعد از اقامه نماز در مسجد روستا که بسیار تمیز و مرتب بود آماده حرکت شدیم.ساعت 12/30 روستا را به مقصد جانپناه ترک کردیم، ابتدا از مسیرکوچه باغ های روستا گذشتیم و سپس به یال اصلی که شیب تندی داشت وارد شدیم از شیب تند که گذشتیم دست چپ یال فرعی با شیب ملایم وجود داشت که مسیر پاکوب ضعیفی داشت و مشخص بود که مسیر اصلی نیست ولی با مشخص نمودن مسیر توسط سرپرست ادامه مسیر داده تا به یک چشمه آب رسیدیم که در این فصل نسبتا کم آب ولی قابل شرب و جاری بود بعد از رفع تشنگی و گذشتن از یک سربلندی کوتاه به جاده خاکی ماشین رو وارد شدیم که به پایین جانپناه می رسید و جانپناه از آنجا قابل رویت بود.همان جاده را ادمه مسیر دادیم تا پای جان پناه رسیدیم که چشمه آبی داشت و چون فکر میکردیم جانپناه دارای چشمه است آب اضافه با خود برنداشتیم(در گزارش هایی که مطالعه کرده بودیم به وجود چشمه آب اشاره شده بود) و به سمت جانپناه حرکت کردیم و ساعت 15 به جانپناه رسیدیم که کسی در آن نبود و مهیای استراحت برای ما بود.

بعد ازاستراحت کوتاه و صرف چای و عصرانه گشتی به اطراف زدیم تا چشمه آب را بیابیم ولی متوجه شدیم که این چشمه با فاصله از جانپناه قرار داشته و باید برای رسیدن به آن نیم ساعت وقت گذاشت(توضیح در قسمت نکته قابل توجه داده شد)به ناچار یکی از همنوردان اعلام آمادگی کرد و ظروف آب همه همنوردان را جمع کرد و راهی چشمه شد و چون زمان کافی در اختیار بود مشکل خاصی پیش نیامد و بعد از 40 دقیقه با آب گوارای چشمه بازگشت.

هوا کم کم تاریک شد و ما مهیای اقامه نماز شدیم و بعد از اقامه نماز شام مختصری(نیمرو) خوردیم و چون فرصت کافی داشتیم ساعتی،شب نشینی و نهایتا 8/30 آماده خوابی طولانی شدیم(حدود 9 ساعت)برنامه این بود که ساعت 5 صبح بیدار شده و بعد از نماز و صرف صبحانه ساعت 6 حرکت کنیم و همینطور هم شد.هوای صبح کوهستان کمی سرد ولی بسیار دلچسب و آرامش دهنده روح و روان بود و بارش باران و رحمت الهی که در ارتفاع به صورت برف بود و حدود سه ساعت بارید نوید از یک صعود خاطره انگیز و زمستانی را می داد.طبق برنامه ساعت 6 صبح استارت صعود زده شد و بعد از یک ساعت به منطقه برفی که شب گذشته برزمین نشسته بود رسیدیم و با توجه به اینکه گترها را از قبل بسته بودیم وارد برف شدیم کمی که رفتیم مسیر توسط برف نا پیدا بود و توسط بوران محو شده بود و ما یال اصلی را گرفتیم و بدون هیچ مشکلی ساعت 9/15 به قله میشینه نورسیدیم کمی استراحت و صرف میوه و تنقلات به ما انرژی دوباره داد وقله ناز ما را به خود فرا میخواند پس با شعر خود ساخته نازی نازی نازی به خوشگلیت مینازی قله خوشگل من یکو یه دونه من و... حرکت کردیم و در نهایت ساعت 9/45 به قله رسیدیم.همنوردان شادمان وحمد و ثناگوی خدا و سلام به اهل بیت و اباعبدالله سالار شهیدان ودر آغوش کشیدن همدیگر، صحنه های زیبای روی قله را خلق کردند.بعد ازفیلم و عکس یادگاری و ثبت خاطرات ساعت 10/10 فرود خود را آغاز کردیم.

چون فرصت ما کم بود لذا راه برگشت را در پیش گرفتیم و در مسیر گروه های مختلف ازکوهنوردان کرج که یک روزه اقدام به صعود کرده بودند را دیدیم و خداقوتی گفته و انرژی دادیم وخوشحال از اینکه کوهنوردی طرفداران زیادی دارد.

ساعت 12 به جانپناه رسیدیم و بعد از صرف نهار و اقامه نماز و استراحتی کوتاه کوله ها را بستیم و از کوه خداحافظی کردیم و عکس یادگاری و سپس، دلتنگی دوباره و.....

ساعت 14 به سمت روستا راهی شدیم و ساعت 15/50 به روستای کلوان رسیدیم. در سرویس بهداشتی مسجد دست و صورت شسته ومهیای بازگشت به وطن شدیم..

ساعت 16/15 سوار ماشین شده و به سمت جاده چالوس حرکت کردیم و چون جمعه و جاده چالوس یک طرفه بود به راحتی وارد مسیر تهران شدیم که البته کمی ترافیک داشت.اقامه نماز در ایوانکی و حرکت به سمت مهدیشهر اخرین توقف ما بود.ساعت 21 به سلامت به مقصد رسیدیم

از همه همنوردان عزیز که ما را تحمل کردند صمیمانه سپاسگزارم.تهیه گزارش توسط ناصر بینش 09122310383

حرکت از مهدیشهر 6/30صبح پنج شنبه 19 مهر

رسیدن به روستای کلوان 10/30 ارتفاع تقریبی2127

حرکت از روستا به سمت جانپناه 12/30

رسیدن به جانپناه سیادر 15/15 ارتفاع تقریبی 3056

حرکت از جانپناه به سمت قله 6/00 صبح جمعه 20 مهر

رسیدن به قله 9/45 ارتفاع تقریبی 4076

حرکت از قله به سمت جانپناه 10/10

رسیدن به جانپناه 12/00

حرکت از جانپناه به سمت کلوان 14/00

رسیدن به روستای کلوان 15/50

حرکت به سمت مهدیشهر 16/15

رسیدن به مهدیشهر 21/00

موفق باشید.

جهت مشاهده ادامه تصاویر به ادامه نوشته مراجعه نمایید:

ادامه نوشته

صعود قله دماوند از جبهه غربی

بسمه تعالی

با برنامه ریزی هیات کوهنوردی و صعودهای ورزشی شهرستان مهدیشهر در یک برنامه دوروزه رفت و برگشت از مهدیشهر(31مردادو1شهریور) صعودمشترک با اعضای باشگاه ورزشی سنگسرسُل به قله 5671متری دماوند از ضلع غربی(سیمرغ)با موفقیت به پایان رسید.

روز اول چهارشنبه31مرداد:

با تشکیل یک گروه چهار نفره صبح روز چهارشبه ساعت 4:30با یک دستگاه خودرو دوست همنوردمان آقای علی صفایی مهدیشهر را به مقصد پلور ترک کردیم ودرساعت 8صبح وارد قرارگاه پلور شدیم وبعد از کرایه یک دستگاه خودرو(هرنفری 500000ریال)ودر ساعت11 به طرف ضلع غربی دماوند پارکینگ سیمرغ حرکت کردیم.حدودا دوساعت با خودرواز قرارگاه به پارکینگ سیمرغ زمان میبره و بعد از رسیدن به پارگینک به طرف پناهگاه که در ارتفاع 4200متری قرار داردو در ساعت 17 گروه به  پناهگاه رسید..چادرها جنب پناهگاه زده شد.استراحت،هم هوایی تا برای روز صعود.

روز دوم پنجشنبه یکم شهریور

شب گذشته  گروههای مختلفی درطول شب در حال صعود بودند خواب به چشمان ما نیامد تصمیم گرفته شد زودتر حرکت کنیم بعد از صرف مختصری صبحانه در ساعت 4:30استارت صعود زده شد.هوا صاف و کمی سرد بود .گروه های مختلفی در حال صعود بودند.کوهنوردان عزیزی که از ارتفاع 5000به بالا در حال صعود ویا برگشت هستند نهایت دقت را در مورد ریزش سنگ به طرف پایین را داشته باشند بی دقتی کوهنوردان منجر به فاجعه می شود که متاسفانه دوست همنوردمان با برخورد سنگ با سر در، ارتفاع ۵۲۰۰ درروز پنج شنبه 18مرداددر حال صعود بود مصدوم شد و پرواز و تلاش بالگرد برای هاور و انتقال مصدوم در این ارتفاع بی نتیجه مانده بودکه بلافاصله یک تیم از پایگاه امداد و نجات پلور به منطقه اعزام و با تلاش شبانه به مصدوم دسترسی و با همراهی و تلاش کوهنوردان حاضر در منطقه، مصدوم به ارتفاع ۴۴۰۰ منتقل و در ساعت ۱۱ صبح جمعه، بالگرد موفق به هاور و انتقال مصدوم با وینچ به داخل بالگرد شده و از انجا به بیمارستان میلاد انتقال یافت.وباز هم تاکید می شوددوستا ن کوهنورد نهایت دقت در مورد ریزش سنگ در حال صعود و برگشت در این ضلع را داشته باشند.در ساعت 11بود که با تلاش و همت دوستان گروه قله 5671متری دماوند صعود شد .جای دارد در اینجا از دوست همنوردمان از مشهدمقدس جناب آقای ذوالفقاریان که خادم امام رضا (ع)هستند و سعادتی بود که در کنار ایشان بودیم که دعای خاصه امام هشتم علی ابن موسی الرضا رابرای شفای دوست همنوردمان قرائت کردند بینهایت سپاسگزاریم که انشاالله خداوند به ایشان طول عمری با عزت عنایت بفرماید.بعد از 45 دقیقه توقف در بالای قله در ساعت 15 به پناهگاه رسیدیم دوستان گروه موافق بودند ساعت 5:30به طرف پارکینگ سیمرغ حرکت کنیم واز آنجا به طرف قرارگاه پلور بریم و در ساعت 2بامداد روز جمعه بود که گروه با رضایت کامل از صعودی که داشتند وارد مهدیشهر شدند و در اینجا جای دارد تشکرکنیم از تک تک دوستان همراه که نهایت همکاری و همفکری را داشتند. اسامی نفرات شرکت کننده در این صعود آقایان:1-علی صفایی2-عباسقلی حیدریه3-امیر ربانیان4-منوچهر زینعلیان(سرپرست)

جهت مشاهده ادامه تصاویر به ادامه نوشته مراجعه نمایید:

ادامه نوشته

صعود قله خرو نرو از ضلع شمالی

بسمه تعالی

بابرنامه ریزی صورت گرفته توسط هیات کوهنوردی و صعودهای ورزشی شهرستان مهدشهر  در یک برنامه 1.5 روزه 18و19 مرداد 97 صعود ازمسیر شمالی خرونرو سنگده در استان مازندران با موفقیت به پایان رسید.

قله خرونرو

وجه تسمیه قله خرونرو (خرو به معنی چشمه کم آب و نرو به معنای چشمه پر آب در زبان محلی می باشد.)

خط الراس "نرو" که در منطقه البرز شرقی مرز بین استانهای سمنان و مازندران به شمار می آید که شروع آن از منطقه خطیر کوه و انتهای آن به منطقه فینسک از توابع دودانگه که آخرین قله این خط الراس هم به همین نام می باشد، ختم می شود. قله های ورسه سر،اوریم و نرو که زیباترین آنها قله نرو یا خرو نرو به ارتفاع 3620 متر.

در مسیر جاده فیروزکوه بعد ازپل سفید و زیرآب این رشته کوه صخره ای باشکوه در سمت شرق دیده میشود.که به اعتقاد من یکی از بکرترین خط الراس های البرز می باشد.

رشته کوه نرو یکی از زیباترین مناطق کوهستانی ایران است که به آلپ ایران مشهوراست که بصورت دیواره ای عظیم منطقه خشک سمنان را از استان مازنداران جدا می سازد .ساختار صخره ای و دندانه ای این رشته کوه زیبا باعث گردیده که قلل بسیار زیبایی در این خط الراس صعود نشده باقی بماند.

مسیرهای صعود به قله

1- مسیر شمالی که زیباترین مسیر است، از روستای سنگده

(زیباترین مسیر،که از روستای سنگده وعبور از جنگل های انبوه بخصوص جنگل زیبای راش, گذر از مراتع و دامنه های سرسبز و گوسفند سرای" بند بن " درگیری با سنگ و مه وحرکت بروی خط الراس از زیبایی های این مسیر است اما به یاد داشته باشید که این مسیربه هیچ وجه زمستانی نیست و به علت شیب زیاد مسیر امکان فرو ریختن بهمن زیاد است ولی گروه کوهنوردان مهدیشهر در زمستان 94توانستند با موفقیت خرونرو را ازاین مسیر صعود کنند.

2 - مسیر جنوبی از روستای کنگلو در منطقه خطیر کوه که البته می بایست بصورت خط الراسی صعود شود

(از جاذبه های طبیعی و تاریخی منطقه خطیر کوه می توان غار اسپهبد خورشید ، قلعه کنگلو و دریاچه زیبای شورمست را نیز نام برد.روستای کنگلو در حدود 25 کیلومتری از دو راهی خطیر کوه جاده فیروز کوه قرار دارد)

3 - مسیر جنوب شرقی از روستای آریم

جنگل مرس سی

در گویش محلی "مرس" به درخت راش می گویند و" سی " به معنی سمت و سو می باشد و "مرس سی " به معنای بسوی در ختان راش می باشد .

از جذاب ترین نقاط منطقه حفاظت شده وطبیعت گردی دو دانگه جنگل راش یا جنگل مرس سی منطقه کوهستانی-جنگلی در نزدیکی روستای سنگده می باشد.

برای رسیدن به آن در جاده فیروزکوه وقبل ازرسیدن به پل سفید، جاده فرعی آسفالته را به سمت سنگده می رود می پیماییم تا به روستا برسیم. بعد از رسیدن به روستا وبعد از آن از عوارضی گذشته ووارد جاده پر پیچ وخم خاکی جنگلی می شویم تا به ابتدای مسیر پیاده روی جنگل راش برسیم. این جاده خاکی وابسته به شرکت چوب فریم است که در آن از دهه های پیش جنگل را مورد بهره برداری قرار می دادند.بازدید ازجنگل راش در سال های اخیر بین تورهای طبیعت گردی طرفداران زیادی پیدا کرده است چرا که به دلیل ارتفاع زیاد

و وجود درختان راش از هوای خنک و منظره های بدیعی برخوردار است. در واقع برای رسیدن به مقصد به جنگل راش یا جنگل مرسی سی ما در دل جنگل آنقدر ارتفاع می گیریم که جنگل را پشت سر گذاشته و به کوهستان و صخره های سر به فلک کشیده ای می رسیم. انتهای مقصد پیاده روی که چشمه ای زیبا و یک گوسفندسرا به ارتفاع 2300متر است و به بند بن معروف می باشد. از آن نقطه چشم انداز بسیار زیبایی از جنگل های دودانگه در پیش رو وجود دارد که بسیار چشم نواز و برای عکاسی مناسب است. درخت راش درخت بسیار ارزشمندی است و در کنار درخت شمشاد از ارزشمندترین درختا ن جنگل های ایران به حساب می آیند.

در واقع درخت راش صنعتی ترین درخت جنگل های هیرکانی ست. چوب با کیفیت و بادوام و خوش فرم درخت راش باعث شده که از آن برای ساختن در، پنجره، میز و مبلمان استفاده می شود و البته به عامل مهمی برای نابودی آن تبدیل شود.

علاوه بر این در ارتفاعات به دلیل سخت بودن شرایط آب و هوایی تنها درخت راش است که می تواند به خوبی رشد کند و همین مسئله باعث می شود که در نقاطی راشستان های یکدستی به وجود بیاید که بسیار بسیار زیبا هستند و در هنگام مه گرفتگی بسیار راز آلود و ترسناک به نظر برسد. از انتهای فروردین تا آخر پاییز می توان به جنگل راش سفر کرد اما در زمستان کار کمی مشکل می شود و داشتن تجهیزات و امکانات مناسبی برای برف پیمایی لازم است. به تمامی علاقه مندان به طبیعت گردان وکوهنوردان توصیه می شود که بازدید جنگل راش را از دست ندهند. ما نیزدر اجرای برنامه قله نرو از جاده های جنگلی و کم نظیر منطقه عبور کردیم و میان درختان بلندقامت و متراکم راش پیاده روی دلپذیری داشتیم. همچنین، با قدم زدن در طبیعت دلگشای این ناحیه، تنفس در هوای لطیف جنگل و شنیدن نغمه سرایی پرندگان خوش آواز، خستگی ناشی از کار و فعالیت های زندگی روز­مره را به فراموشی سپردیم.

با تشکیل یک گروه هفت نفره ساعت 16:15با دودستگاه خودرو مهدیشهر را به مقصد روستای سنگده ترک کردیم . مسیر خودرو مهدیشهر-خطیر کوه –دوآب- در ابتدای پل سفید دست راست به طرف سنگده رفتیم بعد از گذاشتن از جاده پر پیچ خم جنگلی در ساعت19:30به پارگینکی که در ابتدای جنگل مرسی سی بود رسیدیم بعد از آماده شدن گروه در ساعت 19:45 به طرف ییلاق بند بن حرکت کردیم جنگل مرسی سی یکی از جنگل های منحصر به فرد در طبیعت با درختان راش بسیار جذاب و دیدنی پوشیده شده پا کوب جنگلی که در دل جنگل پیچ می خورد و مه غلیظی جنگل را احاطه کرده بود سات 20:45بود به ییلاق بند بن رسیدیم برای شب مانی چادرها زده شد.صرف شام واستراحت برای روز صعود به داخل چادر و کیسه خواب رفتیم.

جمعه 19مرداد 97

ساعت 4:30برپا زده شد مه غلیظی اطراف ما را گرفته بود اقامه نماز صبح و صرف مختصر صبحانه گروه آماده برای صعود بود ساعت 6:45استارت صعود زده شد بهترین زمان صعودبه قله خرونرواز اواسط خرداد تا اواسط مرداد می باشد ودر فصول بهاروپاییز امکان صعود آن وجود دارد .در زمستان فقط توسط افرادزبده با تجهیزات وامکانات فنی میسر می باشد که خالی از خطر نیست در زمستان 94(یکم بهمن)بود که گروه کوهنوردان مهدیشهر که بنده نیز همراه گروه بودم با موافقیت صعود شد. شیب روبروی ییلاق بند بن را در پیش گرفتیم که یالی با شیب تند علف زار را زیک زاک بالا رفتیم تا رسیدیم به مکانی که جنگل تنگ از درختان بلوط و صخره سپس وارد دهلیزی با شیب تند که یکبار در زمستان از این مسیر صعود داشتیم دهلیزو گروه پشت سر گذاشت به جای صاف ومسطحی که دیواره زرجو در روبرو و کیجا قلعه در سمت چپ قرار داشت ادامه مسیر در سمت راست تا به سه سنگ رسیده ودر آنجا یک استراحت کوه تاه به گروه داده شد.منظره بسیار زیبایی وبی نظیری  در اطراف ما ودردوردست مه به وجود آورده بود.ادامه مسیر روی خط الراس به طرف قله در ساعت 10:15بود قله خرونرو با ارتفاع 3620متر با موافقیت صعود شد .روی قله بعد از گرفتن عکس و استراحت کوه تاه بعد از 15دقیقه مسیر برگشت را در پیش گرفتیم مسیر برگشت از دهلیز رفت برنگشتیم وازمسیر چشمه زرجو به طرف بند بن رفتیم در ساعت 13:15بود به ییلاق بند بن به چادرها رسیدیم و بعد صرف ناهار در ساعت 15به طرف خودروها حرکت کردیم و ساعت 15:45به خودروها رسیدیم واز آنجا حرکت کردیم ودر ساعت 20وارد مهدیشهر شدیم. با تشکر از تک تک دوستان همنورد که همکاری وتعامل بسیار خوبی داشتند و با آرزوی موفقیت روز افزون وسلامتی برای تمامی دوستان همنورد اسامی نفرات شرکت کننده دراین صعود آقایان:

ا-حسن نجاتی2- علی بیدقی3- عباسقلی حیدریه4- علی صفایی 5-حسین سلطانعلیان 6-حسین پاکدامن7-منوچهر زینعلیان (سرپرست)

جهت مشاهده ادامه تصاویر به ادامه نوشته مراجعه نمایید:

ادامه نوشته

صعود قله علم کوه از مسیر علمچال

                                                         بسمه تعالی

با برنامه ریزی صورت گرفته هیات کوهنوردی و صعودهای ورزشی شهرستان مهدیشهر رفت و برگشت از مهدیشهر 3 الی6مرداد 97با اعلام آمادگی 5نفر از دوستان همنورد گروه تشکیل شد هماهنگی های لازم بعمل آمده بود.

معرفی قله

علم‌کوه نام کوهی با ارتفاع قله ۴۸۵۰ متر است که در منطقهٔ تخت سلیمان در استان مازندران واقع شده‌است. قلّهٔ علم کوه پس از دماوند دومین قلهٔ مرتفع ایران به شمار می‌رود. بیشتر شهرت این قله به خاطر دیواره‌ایست که در دامنهٔ شمالی آن واقع است و دارای فنّی‌ترین و سخت‌ترین مسیرهای سنگ‌نوردی و دیواره‌نوردی در ایران است. این دیواره در ایران، جایگاهی مانند کی۲ در جهان را داراست

مسیرهای صعود

با توجه به ارتباط علم کوه با کوه‌های اطراف و وجود دیواره و گرده، برای رسیدن به آن راه‌های بسیاری وجود دارد. مسیرهای رایج صعود به علم کوه را می‌توان به دو مسیر کوهپیمایی جنوبی، یک مسیر کوهنوردی شمالی و یک مسیر دیواره‌نوردی تقسیم‌بندی کرد.

مسیر جبهه جنوبی؛ مسیر کوهپیمایی که از رودبارک آغاز می‌شود و با گذر از ونداربن، تنگ گلو و حصار چال از سمت جنوبی به قله علم‌کوه می‌رسد، ساده‌ترین مسیر صعود به قله است؛ که معمولاً با شبمانی در دشت حصارچال همراه است.

مسیر جبهه شمالی؛ مسیر کوهپیمایی شمالی هم از رودبارک آغاز می‌شود و با گذز از ونداربن، جانپناه سرچال، علمچال و گردنه سیاسنگ از سمت شرق به قله علم‌کوه می‌رسد. این مسیر به عنوان یکی از سخت‌ترین مسیرهای کوهپیمایی در ایران محسوب می‌شود و غالباً با یک شبمانی درعلم چال همراه است.

مسیر گرده آلمان‌ها؛ مسیر کوهنوردی که از رودبارک آغاز می‌شود و با گذز از ونداربن، جانپناه سرچال، علمچال و گرده آلمان‌ها دقیقاً از سمت شمال به قله علم‌کوه می‌رسد. این مسیر از لحاظ زمانی کوتاه‌تر از مسیر سیاسنگ است ولی نیازمند ابزار فنی می‌باشد و مانند آن، غالباً با یک شبمانی در جانپناه سرچال همراه است.

مسیر دیواره شمالی؛ مسیر دیواره‌نوردی هم از رودبارک آغاز می‌شود و با گذز از ونداربن، جانپناه سرچال، علم‌چال و دیواره شمالی به قله می‌رسد که با توجه به تعدد مسیرهای دیواره علم صعود متفاوتی خواهد بود.

روزاول چهار شنبه سوم مرداد

خودرو دوست همنوردمان آقای حسن ساقیان(کیلومتر11392) با چهار سرنشین راس ساعت 14از مهدیشهرحرکت کرد ونفر بعدی آقای ربانیان ساکن تهران بودند قرار بر این شد قرارگاه فدراسیون کوهنوردی در منطقه رودبارک به ما ملحق شود.مسیر حرکت خودرو مهدیشهر-گدوک-چالوس-مرزن آباد-کلاردشت –رودبارک بودخودرو با دو ساعت توقف در بین راه در ساعت 22:30به رودبارک رسید ساعت 23:20به قرارگاه فدارسیون کوهنوردی ونداربن (کیلومتر11840)گروه وارد قرارگاه شد بعد از هماهنگی و پرداخت هزینه اسکان (هر نفری 200000ریال) به اتاق تعیین شده رفتیم مکان بسیار خوب و مجهز با تمام امکانات بود بعد از صرف شام در سالن غذاخوری قرار گاه برای خواب و استراحت  به اتاق مورد نظر رفتیم.

روز دوم پنجشنبه چهارم مرداد

ساعت 5:15برپا زده شد اقامه نماز و صرف صبحانه و در ساعت 8به طرف پناهگاه سرچال حرک کردیم در ابتدای مسیر صعود آب بسیار فراونی در بستر رودخانه جریان داشت بعد از پشت سر گذاشتن جند گوسفند سرا و پل چوبی به طرف چپ ادامه پاکوب به سنگ کشتی رسیدم که در این مکان چشمه پرآب ،خنگ و گوارایی داشت استراحت کوه تایی در این مکان داشتیم سپس ادامه مسیردر ساعت 13:20بود به پناهگاه سرچال رسیدیم(3800متر) در این پناهگاه صرف ناهار و استراحت صورت گرفت وساعت 16پناهگاه را به مقصد منطقه علم چال ترک کردیم ساعت 18را نشان می داد که گروه به منطقه علم چال رسید(4200متر) که دیواره ها ویخچالهایی با قدمت بسیار در این منطقه وجود داشت. با گشتن جای مناسب وخشکتر برای زدن کمپ چادرها زده شد. مکان بسیار زیبا و با ابهت بود که انسان را شگفت زده می کرد جریان بسیار قوی از داخل یخچال این منطقه به طرف پایین سرازیر بود در حقیقت گروه شب را روی یخچال علم چال خوابیده بود.

روزسوم جمعه پنجم مرداد

شب گذشته هوای علم چال بسیار سرد بود گروه شب را در داخل چادرهایی که زده شده بود استراحت کرده بود ساعت 4برپا زده شد اقامه نماز صبح و صرف مختصری صبحانه استارت صعود در ساعت 6:30زده شد مسیر صعود سمت چپ یخچال سیاه سنگها بود مسیر سنگین و شن اسکی بود گروه شیب بسیار تند شن اسکی را پشت سر گذاشت و رسید به خط الراس ادامه مسیر سمت راست پاکوب و ادامه مسیر بعد مدتی کوه تایی به صخره های مسیر صعود رسیدیم که توسط سیم بکسل ثابت گذاری شده بود که حدودا طول دست به سنگ شدن 200متر بود که زدن خودت حمایت  بهتر و ایمن تر می باشدنفرات گروه با تمرکز وبا استقامت بالایی از لابلای صخره ها گذشتند و در مسیر به پناهگاه سیا ه سنگها رسید بعد از استراحت کوه تایی استارت دوباره صعود زده شد گروه در وحله اول قله سیاه سنگها را صعود کرد وسپس وارد مسیر صعود حصار چال شد مسیر حصار چال قول قوله بود جمعیت عظیمی به طرف بالا و پایین در حال تردد بودند شور و نشاط عجیبی  در کوهنوردان مسیر دیده میشد  .ساعت 11صبح بود که قله علم کوه با ارتفاع 4850متر صعود شد این صعودو به تک تک عزیزان همراه تبریک گفته سلامتی و سرافرازی دوستان همنورد را آرزومندیم.بعد از صعود و توقف کوه تاه در بالای قله گروه مسیر برگشت را در پیش گرفت و به آقای ربانیان اجازه داده شد تا از مسیر حصار چال-تنگ گلو به ونداربن برند و بقیه از مسیر صعود بر گردند ساعت 16:30بود گروه به کمپ علم چال رسید و بعد از یک استراحت کوه تاه و جمع آوری چادرها و وسایل در ساعت 19واردپناهگاه سرچال شد پناهگاه خلوت تعدادی معدودی کوهنورد در آنجا بودند شب را در پناهگاه سرچال استراحت وخواب .

روز چهارم شنبه ششم مرداد

طبق روال روزهای گذشته ساعت 5:15برپا زده شد اقامه نماز صبح و صرف صبحانه در ساعت 6:45حرکت به طرف پایین شروع شد ودر ساعت 10صبح بود که گروه بعد از یک صعود موفق و سنگین و رضایت بخش وارد قرارگاه ونداربن شد.وساعت 11:20 قرارگاه ونداربن را ترک کردیم ودر ساعت 20 وارد مهدیشهر شدیم.

اسامی نفرات شرکت کننده در این صعود آقایان:1-حسن نجاتی 2-حسن ساقیان 3-امیر ربانیان 4-عباس سیفعلیان 5-منوچهر زینعلیان (سر پرست)

جهت مشاهده ادامه تصاویر به ادامه نوشته مراجعه نمایید:

ادامه نوشته