
در یک برنامه تقریبا دو روزه به یاری خدا و تلاش گروهی جمعی از کوهنوردان مهدیشهری روز جمعه توانستیم از فراز قدمگاه به دماوند نظر کنیم و خدای متعال را از فراز قله قدمگاه شکرگذار باشیم .
گروه ۹ نفره ما به سرپرستی هیئت کوهنوردی شهرستان مهدیشهر و مرکب از کوهنوردان مهدیشهری بود که بنده و چند تن از اعضای گروه سامان و یک همنورد مهمان از سوادکوه هم جزو گروه بودیم. ساعت ۱۰:۳۰ دقیقه صبح پنجشنبه ۹۴/۱۰/۰۳ از میدان نماز مهدیشهر به سمت روستای کمرود حرکت کردیم و پس از رسیدن به روستا و ادای نماز ظهر و عصر و صرف کمی غذا در حسینیه روستا و آماده شدن برای حرکت در ساعت ۱۳:۰۵ دقیقه به راه افتادیم.مسیر تعیین شده ما از سمت چپ یعنی شرق قله بود که مسیر کم خطر و البته طولانی تری نسبت به مسیرهای دیگر بود. برنامه صعود با این حساب از ضلع شمالی آغاز و در ادامه از ضلع شرقی و سپس ظلع جنوبی و سپس از طریق خط الرس شرقی به قله ختم می شد. برای رسیدن به محل شب مانی نزدیک به سه ساعت وقت صرف شد و ما با برف کوبی و عبور از میان درختان جنگلی و گاهی ماتع پوشیده از برف در ساعت۱۵:۴۵ به ییلاقی رسیدیم که اتاقی با درهای قفل شده داشت تصمیم گرفتیم در کنار همان اتاق چادر ها را نصب کنیم. پس از برف روبی و نصب چادرها کم کم هوا تاریک شد و با رسیدن وقت اذان اعضای گروه نماز خوانده و برای تهیه شام دست به کار شدند.
فضای مه گرفته دره ها و روستای کمرود کم کم صاف شد و ماه هم بالا اومد . منظره زیبایی با ترکیب کوه و برف و ماه و آسمانی لبریز از ستاره تصویری از قدرت خدای زیبایی آفرین رو به جلوه در آورد . هوا چندان سرد نبود و نسیمی خفیف می وزید. دوستان و همنورد ها که شام رو صرف کردند کم کم در کیسه خوابها مستقر شدند و البته داشتن لوازم صعود کوهستانی باعث شد شب راحتی رو سپری کنیم.
سحرگاهان با صدای اذان موبایلها بیدار شدیم و پس از ادای نماز ، بساط صبحانه رو برقرار کردیم . بعد از صرف صبحانه آماده حرکت شدیم و با پوشش لازم و برداشتن وسایل ضروری و باقی گذاشتن بقیه وسایل در چادرها از ساعت ۷ صبح از سمت مسیر شرقی حرکت به سمت فله را آغاز کردیم در مسیر با صعود زیکزاگی از تپه بلند پیش رو و تراورس دامنه اش همراه با برف کوبی سنگین به گردنه رسیدیم .با مختصری استراحت برای ادامه مسیر به سمت جنوبی کوهستان حرکت کردیک و برخلاف پیش بینی خود با برف سنگین در دامنه جنوبی مواجه شدیم که میان صخره ها و روی بوته های اورس زرشک رو پر کرده بود و حرکت را برای همنوردها دشوار می کرد . گاهی هم جای پای وحوشی مثل پلنگ و خرس و کبک به چشم می خورد که البته چندبار حضور ما باعث فرار کبک ها شد. با ادامه مسیر مشخص شد که برف کوبی سنگین زمان رو از ما گرفته و باید حداقل ۲ الی ۳ ساعت زودتر به سمت قله حرکت می کردیم . برای اینکه برنامه صعود به نتیجه ای برسد و مشکلی در برگشت و حادثه ای در پیش رو نباشه تصمیم گرفتهیم چند تا از همنوردها که می تونند با سرعت بیشتر مسیر را ادامه بدهند به سمت قله حرکت کنند و دیگران در همان مکان که زیر دیواره و جای مناسبی بود منتظر بمانند.با این تصمیم همنوردهانی که آمادگی داشتند به سمت قله حرکت کردند مسیر حرکت ما تراورس دامنه جنوبی یال شرقی قله بود که با این کار دو صخره شرقی صعب العبور دور زده شد و با اینکار در چند مکان هم از خط الراس عبور کردیم و سرانجام در ساعت ۱۳:۱۳ توانستیم از فراز قله ۳۶۵۰ متری قدمگاه طبیعت زیبای زمستانی منطقه رو که در غربش قله رفیع دماوند و در شمال و شمال شرقی اش قله های نیزوا و خرونرو و در جنوب شرقی اش قلل اسمانلو و مرغک و در جنوب غربی اش قله سائو نمایان بود به نظاره بنشینیم.

ساعت ۱۳:۳۰ رو نشان می داد که به محل بقیه اعضای گروه حرکت کردیم . وجود برف سنگین فرود ما رو هم با مشکل مواجه می کرد چون مسیر صافی نبود و پر از صخره ها و درختچه های خاردار بود . پس از ملحق شدن به دوستان و چند دقیقه استراحت همه ما مسیر رو ادامه دادیم. با رسیدن به گردنه مه غلیظی منطقه پایین دست رو فرا گرفت و در این فضا با عنایت الهی دو عامل موجب فرودی آسان و بدون اشتباه برای گروه شد که یکی وجود پاکوب حرکت رفت بود که به خاط عدم بارندگی کاملا نمایان بود و دیگری نصب پرچم توسط گروه در مسیر رفتن که هردو موجب رسیدن به موقع و سالم ما به محل شب مانی در ساعت ۱۷:۲۵ گردید . با رسیدن به محل شب مانی بی هیچ درنگی وسایل و چادرها جمع آوری شد . ساعت ۱۸:۱۵ رو نشون می داد که با پا گذاشتن در جای پای خودمان دوباره راه روستای کمرود رو در پیش گرفتیم شبی پوشیده از مه و زیر پا برفی یکدست که در این مسیر دیگر خبری از پرچم نبود و به جای آن با چراغ های پیشانی پاکوب رو می دیدیم و به پایین می رفتیم . در راه سعی کردیم از یک دوتا چشمه موجود آب برداریم که متاسفانه مخلوطی از خاک و برف و شن بود و فرصتی برای صاف کردن آن نبود . در ساعت۱۹:۳۰ کم کم چراغهای روستا در اون فضای مه گرفته نمایان شد و تا از کوچه های یخزده و ساکت روستا عبور کنیم و به میدانگاه برسیم ساعت ۱۹:۴۵ شد. صدای پارس چند سگ گله تنها صدایی بود که سکوت روستای کمرود رو می شکست و شاید سکنه زمستانی کمرود آماده خوابیدن می شدند. پس از جابجایی وسایل در دو اتومبیل دوستان همنورد ،به همدیگر خسته نباشید گفتیم و خدای عزیز رو شکر کردیم که صعودی زیبا و سالم رو نصیب گروه ما کرد. در ساعت ۲۱:۱۰ وارد مهدیشهر شدیم و آرزو کردیم باز هم توفیق پیدا کنیم تا در مسیری دیگر در کوهستان ها درس خداشناسی و ایثار و تلاش فراگیریم .
در پایان باید بگم که همه همنوردان به نوعی دراین تلاش شریک بودند و این گروه بود که صعود کرد. اسامی افراد گروه : ۱- منوچهر زینعلیان ۲- حسین عرب ۳-سیداحمد متولیان ۴-ناصر بینش ۵-محمود حیدریان ۶-عباس عزیزپور ۷- غلامرضا پارسا ۸- مصطفی باوند ۹- رضا مرادعلیان